قرص کلردیازپوکساید برای چه بیماری است

در سال 1963 ، مجوز استفاده داده شد دیازپام ، نسخه "ساده" ای از کلردیازپوکسید ، در درجه اول برای خنثی سازی علائم اضطراب. مشکلات مربوط به خواب با درمان شد نیترازپام (موگادون) ، که در سال کلردیازپوکساید ۵ معرفی شد ، تمازپام ، که در سال 1979 معرفی شد ، و فلورازپام ، که در سال 1975 معرفی شد. کلردیازپوکسید مصرف شده در دوران بارداری می تواند باعث پس از تولد سندرم ترک بنزودیازپین. هر سه قرصی که شما مصرف میکنید به نوع خود اعتیادآور هستند و همراه با مواد مخدر(تریاک) کاملا خطرناک است.
در طول مصرف این دارو از مصرف الکل و کافئین بیش از حد خودداری کنید. بی خطر بودن کلردیازپوکساید روی کودکان تایید نشده است، توصیه می شود هنگام مصرف این دارو در کودکان به خصوص اطفال کمتر از 6 سال احتیاط کنید. پس از شروع مصرف دارو حتی اگر پس از مدتی علائم اختلال برطرف شده به مصرف دارو تا زمانی که پزشک تجویز کرده ادامه دهید.

قرص کلردیازپوکساید سبب مشکلات بینایی، خواب آلودگی و سرگیجه می گردد. بنابراین بهتر است در حین مصرف این دارو از کارهای دقیق چون رانندگی پرهیز شود. اگر داروهای سرفه اپیوئیدی(هیدروکودون، کدئین)، داروهای مسکن درد یا مواد مخدری چون ماری جوانا، الکل و … استفاده می کنید، در مورد مصرف قرص لیبریوم با پزشک مشورت کنید. برای از بین بردن نشانه های ترک الکل، قرص کلردیازپوکساید در دوز ۵۰ تا ۱۰۰ میلی گرم مصرف می شود و طبق صلاح دید پزشک ممکن است تا ۴۰۰ روز نیز مصرف گردد. قرص کلردیازپوکساید درمانی کوتاه مدت برای مشکلات اضطراب است.